ماجرای عاشق شدن پرویز پورحسینی در «دورهمی»

[ad_1]

وی در خصوص دوران کودکی خود گفت: من به دلیل شرایط خاص زندگی مجبور بودم بعد از مقطع ششم ابتدایی کار کنم. در ۱۲ سالگی پدر خانواده شدم و همزمان کلاس‌های شبانه می‌رفتم و در کلاس‌های استاد سمندریان برای بازیگری هم شرکت می‌کردم. ۱۰ سال بعد دانشکده هنرهای زیبا رفتم. دهه ۵۰ که دوره طلایی هنر ایران بود برای من هم پر از تجربه و خودسازی بود. من هیچ وقت یک مکان باقی نمانده‌ام مدتی هم در اداره تئاتر، کارگاه نمایش و تئاتر شهر بودم.

این بازیگر ۷۶ ساله سفارشی به جوان‌ها کرد و گفت: در این دوره‌ای که هستید می‌توانید خودتان، بدنتان و ذهنتان را بسازید.

او از هم دوره‌ای‌هایش که به سطوح بالا رسیدند سعید پورصمیمی و اسماعیل محرابی را نام برد و یادی از داریوش اسدزاده کرد.

مدیری یکی از درخشان‌ترین مقطع کاری پورحسینی را کار با پیتر بروک نام برد. پورحسینی در این خصوص گفت: بله برای من یک شانسی بود. قرار بود در شیراز در نمایشی کار کنیم. من در ورک شاپ او در لندن شرکت کردم.

بازیگر سریال «مریم مقدس» در رابطه با تئاتر دهه شصتی «ماهان کوشیار » گفت: این تئاتر از حکیم نظامی برداشته شده بود و نمونه‌ای بود که نشان می‌داد ما می‌توانیم از ادبیات خودمان برداشت‌های دراماتیک داشته باشیم.

او در خصوص کارهای خود گفت: من در کارهایم به نتیجه کار فکر می‌کنم مثلا «واشو غریبه کوچک» پیام انسانی داشت. «طلسم» را به دلیل بازی متفاوتی که داشتم، دوست دارم. همچنین « ایستگاه» کاری از یدالله صمدی و«شب حادثه» سیروس الوند که در تمام طول فیلم می‌لنگیدم.

پورحسینی در پاسخ اینکه آیا عاشق شده است، گفت: در جوانی گاهی اتفاق می‌افتاد عاشق بشوی ولی حیا باعث می‌شد که نتوانی به زبان بیاوری. مادر پسرم همکار من در یک گروه دیگر بود که به دیدن تئاتر‌های من می‌آمد. او در سال ۷۴ فوت کرد. پسرم پورنگ حاصل این ازدواج است که در اکوتوریسم فعالیت می‌کند .

این بازیگر نکاتی درباره رعایت قوانین، حق تقدم و فاصله‌ها در رانندگی گفت و اشاره به این موضوع کرد که چرا همگی با هم آخر هفته‌ها به تعطیلات و شمال می‌رویم؟!

مهران مدیری راجع به امرار معاش آدم‌های حرفه بازیگری، کمبودهایی که وجود دارد و کم اهمیت تلقی کردن مسئولان از پورحسینی پرسید که در این موضوع چه صحبتی دارید؟

پورحسینی پاسخ داد: ما که بدنه این حرفه هستیم به جز چند سوپراستار که ما را با آن‌ها مقایسه می‌کنند؛ حقوق‌های منطقی می‌گیریم و گاهی از ۱۲ ماه دو ماه یا نه ماه کار می‌کنیم.

وی درباره مافیا و روابط در سینمای ایران گفت: راجع به روابط خیلی حرف می‌زنند ولی کار ما دلی است. کارگردانی که با بازیگری کار کرده ترجیح می‌دهد با همان کسی که تجربه کار با او را دارد کار کند اما اشکالی که وجود دارد این است که بیشتر نقش‌ها را دستیاران کارگردان‌ها پیشنهاد می‌دهند که آنها نیز نباید پیشینه آدم‌ها را فراموش کنند و بازیگرانی که در خانه بیکار هستند را دعوت کنند.

پورحسینی در پاسخ به این پرسش که آیا احساس خوشبختی می‌کنید، گفت: بله. از قیافه‌ام معلوم نیست؟! ذهن من چیزهای بد را پس می‌زند. این بر اثر تلقین یا هر چیز دیگری بوده نمی‌دانم ولی بدی‌های دیگران را فراموش می‌کنم.

وی به موزه دورهمی تابلوی رنگ روغن قدیمی خانه خود را هدیه کرد.

مهران مدیری در پایان درباره این بازیگر پیشکسوت گفت: آقای پورحسینی بازیگرمهربان، دوست داشتنی و شریف با کارنامه قابل دفاع و درخشان چه در سینما چه تئاتر و چه تلویزیون هستند.

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *